13-07-2017

'Jongeren zijn mijn grote passie'

Hij heeft een groot hart voor jongeren, ook al zijn ze dronken of aan de drugs. Voor het zomernummer van ons magazine de Oogst gingen we in gesprek met Waypoint-straatwerker Auke van Slooten. ‘Ik hoef tegen dronken jongeren heus niet te zeggen dat ze verkeerd bezig zijn. Dat weten ze zelf ook wel.’ 

Waar jongeren zijn, daar is Urker en straatwerker Auke te vinden, een dertiger met vriendelijke ogen, een forse baard en een zwarte oorbel. Regelmatig is hij te vinden in één van de Urker cafés of bars, want daar komen veel jongeren vaak samen om met elkaar een biertje drinken. Auke: ‘De meeste jongeren hebben het leuk en weten maat te houden. Maar er zijn ook gesloten groepen: ze dulden geen andere mensen en drinken stevig. Als straatwerker zoek ik de excessen op, met hen wil ik graag contact leggen om later als ze nuchter zijn een constructief gesprek te voeren.’

Auke zoekt de jongeren op, waar ze ook zijn. Zo gaat hij ook naar plekken in de bossen van Urk waar jongeren in het geheim bij elkaar komen. Auke: ‘Vanaf dertien, veertien jaar komen jongeren op geheime plekken bij elkaar. Ze zeulen een paar kratten bier mee – gekocht via een oudere broer of vriend -  en dan hangen ze hier wat, ze stoken een vuurtje en kletsen wat. Vorige week was ik hier nog om de jongens op te zoeken. Sommigen schrikken als ze me zien, maar anderen kennen me wat langer en weten dat ik niemand veroordeel.’

Dat niet veroordelen doet Auke heel bewust. Jongeren die aangeschoten zijn of drugs gebruiken, weten zelf ook heus wel dat ze niet goed bezig zijn. Het is belangrijk dat je op gelijke hoogte met ze gaat staan, in hun belevingswereld kruipt en laagdrempelig praat over wat hen bezighoudt. Ze weten dat Auke anders in het leven staat en gelovig is. De vraag ‘Wil je een biertje?’ wordt dan ook door de jongerenwerker steevast beantwoord met: ‘Nee hoor, bedankt, ik ben met de auto’. Auke grinnikt even. Dan zegt hij: ‘Laatst vroeg een jongere: “Jij hebt niets op, wil jij ons even naar de shoarmatent rijden?” Dat heb ik gedaan, het is geven en nemen en het versterkt de band.’

Rum-cola

Dat de band tussen jongeren en Auke versterkt is, blijkt uit het feit dat op Aukes laatste verjaardag zich spontaan een hele club jongeren meldden. Ze hadden cadeautjes meegenomen voor Auke. Andere jongeren bellen hem als ze in de problemen zitten. Auke is graag bereid om te helpen, maar nooit ten koste van z’n vrouw en twee jonge kinderen. ‘Als de kinderen op bed liggen ga ik op pad, eerder niet.’ Jongeren bellen hem met vragen over ‘hoe je kunt minderen met alcohol of pilletjes’ of ze hebben vragen over zaken waar ze mee worstelen. Z’n vrouw staat achter zijn werk en dat moet ook wel: als een jongere echt nergens heen kan, blijft hij wel eens een nachtje logeren bij de familie Van Slooten. ‘Ik wil ze graag helpen, dat is echt mijn passie. Voordat ik aan het straatwerk begon, is er hier een jongen overleden aan een overdosis. Ik kende hem nog van de periode dat hij jonger was en niet gebruikte. Iedereen had een mening over wat er gebeurd was. “Hij heeft het zichzelf aangedaan”, hoorde je regelmatig.’ Hij is even stil en kijkt somber in de verte. ‘Als je zo’n jongen nooit hebt geprobeerd hebt te helpen, mag je daar niet zo over mag praten.’

Auke maakt zich wat dat betreft zorgen over het toenemend drugsgebruik en het gedoogbeleid: ‘Ik heb vroeger ook een barretje gehad naast de deur en daar met vrienden gezeten. We haalden kattenkwaad uit, maar deden geen gekke dingen en drugs was niet voorhandig. Een enkeling deed wel eens een blowtje. Maar nu pik je ze er niet meer uit: er zijn zoveel jongeren die een pilletje nemen om even “te ontsnappen”, maar ze weten niet welke werkzame stof er in zit en er is vaak geen toezicht op drugs en alcohol. In de illegale barretjes is  geen uitbater die sociaal begrip heeft en zegt: “Ik zie dat je te veel hebt gehad”, zoals een horeca-uitbater hoort te doen.

Op de vraag wat Auke ouders zou adviseren van wie jongeren drinken of wel eens een pilletje gebruiken, antwoordt hij: ‘Straf eerlijkheid nooit af, maar motiveer je kinderen om eerlijk te zijn. Als ze eerlijk vertellen dat ze dronken zijn geweest, heeft straffen niet zo veel zin. Het werkt op dat moment misschien, maar de volgende keer wordt dat afgestraft: ze gaan je niets meer vertellen. Nou ja, de mooie verhaaltjes. Dat ze “gezellig een biertje gaan drinken bij vrienden”, terwijl ze zich laten vollopen op het industrieterrein. En daarnaast: als ze over de schreef gaan, weten ze dat zelf ook wel, dat hoef jij ze niet te vertellen. Werk aan openheid en vertrouwen, dat is het allerbelangrijkste.

Sinds een paar maanden werkt Auke in de winkel van Waypoint Urk. ‘Ik ben hier op een bijzondere manier terechtgekomen, daar zie ik Gods hand in.’ Hier in de winkel ontmoet hij jongeren die hij ook in het weekend ziet, ze hebben dan bijvoorbeeld een taakstraf en komen daardoor een tijdlang dagelijks over de vloer bij de winkel op te werken. Uiteindelijk wil hij bouwen aan jonge levens, in de winkel en op straat. ‘Ik zie het als een roeping.’

Auke van Slooten is werkzaam in de kringloopwinkel van Waypoint Urk. Daarnaast is hij actief als straatwerker en zoekt jongeren die drinken en drugs gebruiken op, om een relatie op te bouwen en ze voorlichting te geven over verslavende middelen. Waypoint Urk biedt hulp aan jongeren en volwassenen die door drugs, alcohol of gokken in problemen raken. Ook richt Waypoint Urk zich op voorlichting en preventie. Daarnaast begeleidt ze familieleden en direct betrokkenen van verslaafden en is nazorg een belangrijk onderdeel van het werk. waypoint-urk.nl

 

 

Cookies helpen om u een betere gebruikerservaring te bieden. Door gebruik te maken van onze website, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. OK Meer informatie