16-10-2017

'Daklozen zijn vaak dankbaar voor wat ze wél hebben'

Er zit nogal wat verschil tussen Samson en Lodewijk. Samson heeft geen werk, is dakloos en eet regelmatig bij AHA. Lodewijk studeert geschiedenis en werkt er als vrijwilliger. Toch zijn er meer overeenkomsten dan je op het eerste gezicht zou denken.

Samson

‘Ik kom hier al meer dan tien jaar met enige regelmaat. Een jaar geleden ben ik dakloos geworden. Dat was moeilijk. Ik was ziek en ik kon nergens hulp krijgen. Uiteindelijk heb ik via de GGD een plek om te slapen gekregen. Ik ben nu boven de vijftig en ik merk dat ik me eigenlijk steeds minder zorgen maak. Als ik in de problemen zit, roep ik altijd naar God. Dan roep ik Zijn Naam en zeg ik: “Jezus, help mij, want ik kom er niet uit.” Of ik bid het Onzevader. Ik ben zelf ook jarenlang in de kerk geweest, ik ken de verhalen uit de Bijbel en ik ben bijna elke dag met vragen over het geloof bezig: Hoe is de Bijbel ontstaan? Wat is de geschiedenis van de joden en het Oude Testament? En wat is de invloed van het Nieuwe Testament? Ik heb een beetje strijd met het geloof, maar aan de andere kant horen die vragen er ook bij. Ik vind het leuk dat ik Lodewijk af en toe spreek als hij hier is. Je merkt dat hij christen is en dat hij een groot hart heeft voor andere mensen. Hij straalt gewoon en zijn houding en gedrag zijn heel opbouwend voor andere mensen. Hij kan rustig luisteren en we doen weleens een spelletje. Hij heeft een goede invloed op mij. Op dit moment zit ik zonder werk en zonder huis. Ik zou wel een baan willen, maar dan hoef ik niet heel veel salaris. Genoeg is prima. Ik zou niet weten waarom ik een groot salaris nodig zou hebben. Dan heb ik veel geld, maar voor wat? Ik ben tevreden als ik op termijn weer een eigen plek heb om te wonen. Maar niet ingewikkeld met een apotheek of hypotheek, of hoe dat ook maar heet in Nederland. Ik ben niet zo ambitieus, ik ben gelukkig met mijn leven.’

Lodewijk

‘Toen ik een keer in de Oogst een artikel over het werk van AHA las, werd ik eigenlijk meteen enthousiast. Omdat ze vrijwilligers nodig hadden, mailde ik Gerda, de coördinator. Ze reageerde kordaat: “Kom volgende week maar een keertje langs om te kijken.” Ik kwam kijken en ben daarna niet meer weggegaan, haha! Ik vind het leuk om praktisch iets te betekenen voor andere mensen: een praatje maken, een luisterend oor bieden, koffiedrinken, een spelletje doen. Op veel praktische manieren kun je andere mensen helpen. Het is gewoon een mooie plek om te zijn en ik leer ook veel van hen. Mensen die bijna niets hebben, vind ik vaak verrassend positief. Ze klagen niet snel, terwijl ze soms best in moeilijke omstandigheden leven. Ook hebben ze vaak een heel groot geloof en zijn ze dankbaar voor wat ze wél hebben. Ik vind het bijzonder mooie mensen, van wie ik veel kan leren. Ik studeer geschiedenis, maar ik wil niet per se een goede carrière en een goed salaris. Natuurlijk is het aantrekkelijk om veel geld te hebben, want dan kun je ook veel doen, maar zoiets moois als ‘iets kunnen betekenen voor een ander’ kun je niet kopen. En dat zou ik voor geen geld willen missen. En toch zorgt het contact met bezoekers van AHA ook weleens voor een ongemakkelijk gevoel. Bij het eten vertellen we iets over de Bijbel en eigenlijk vind ik dat het lastigste stukje. Want je kunt soms makkelijk praten over het geloof, het is een stuk moeilijker ernaar te leven. En ik blijf het moeilijk vinden iets te delen uit het Evangelie met mensen die aan de grond zitten. Dat heeft iets dubbels. Daar wil ik niet te makkelijk overheen stappen.’

Uit: De Oogst oktober 2017 

Cookies helpen om u een betere gebruikerservaring te bieden. Door gebruik te maken van onze website, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. OK Meer informatie