Het is absurd dat in Nederland feesten belangrijker zijn dan de veiligheid van de burger. De organisatoren van alle dancefeesten en voetbalwedstrijden verdienen grof geld aan al die evenementen, de belastingbetaler draagt alle kosten. Dat betoogt historicus Henk Hofman in het jongste nummer van De Oogst, het maandblad van stichting Tot Heil des Volks.

De economische crisis brengt de Europese machine flink aan het haperen. Filosoof Ad Verbrugge (1967) heeft er nooit echt in geloofd, die torenhoge ambities achter de Europese eenwording. Die ambities wijzen volgens hem vooral op hoogmoed en verblinding, zo stelt hij in het nieuwste nummer van De Oogst, het maandblad van stichting Tot Heil des Volks. 

Vuur brandt en verteert. Gemakkelijk raken we dat eerste vuur kwijt, dooft de vlam en verwatert de radicaliteit. Zeker, we blijven trouw, maar zetten het vuur van het geloof op de waakvlam. Bij sommigen zie je het echter in rook opgaan. In het juninummer van De Oogst schrijft zendeling Hans Frinsel over de vraag hoe je als christen in vuur en vlam kan blijven staan.

Het antisemitisme neemt wereldwijd schrikbarend toe, stelt drs. Jan van Barneveld in het nieuwste nummer van De Oogst, het maandblad van stichting Tot Heil des Volks. Het is volgens hem meer dan ooit noodzakelijk om te bidden voor de vrede van Jeruzalem. ‘Antisemitisme is een moordend gif dat niet alleen het slachtoffer doodt, maar ook degene die het gebruikt. Je velt je eigen doodsvonnis, kijk maar naar Hitler en nazi-Duitsland.’

Volgens emeritus predikant Hans Schouten (1929) is pastoraat van onschatbare waarde voor de samenleving. De afgelopen decennia is de pastorale nood volgens hem alleen maar groter geworden. De reden? ‘We eisen dat het leven ons geluk brengt.’

Naar eigen zeggen is Schouten altijd pastor op z’n ‘janboerenfluitjes’ geweest. Op de Vrije Universiteit, waar hij werd opgeleid tot gereformeerd predikant, kwam het pastoraat nauwelijks ter sprake. Eén pastoraal advies van wijlen prof. dr. Waterink is hem wel bijgebleven. Omwille van de zuiverheid adviseerde Waterink pastorale gesprekken met vrouwen in de voorkamer te houden, ‘met de lichten aan, de gordijnen open en een echtgenote die twee keer koffie brengt’. 

De overheid heeft vanaf 1970 de verantwoordelijkheid voor de psychische zorg steeds meer naar zich toegetrokken. Veel goede diaconale initiatieven kwamen los van de kerk te staan. Nu de geestelijke gezondheidszorg heel duur wordt, lijkt de overheid een terugtrekkende beweging te maken. Dit plaatst de christelijke gemeente voor een grote uitdaging.