De westerse mens is het eeuwigheidsperspectief kwijt. Wellicht komt dat omdat we ons als hoofddoel hebben gesteld dit aardse leven zo aangenaam mogelijk te maken en zo veilig mogelijk te stellen. We zijn ons aangename aardse bestaan met de hemel gaan verwarren.
De roes van de ongekende welvaart doet ons de toekomstige hoop vergeten en God hebben we eigenlijk niet zo hard meer nodig. Hij dreigt met het eeuwigheidsperspectief achter onze aardse horizon te verdwijnen. Die hoop op iets beters in de toekomst raakt zelfs in diskrediet. Velen zien de hemel alleen nog als fopspeen voor zielige mensen die hier beneden buiten de boot vallen. De echte fopspeen is echter onze westerse paradijselijke welvaart.
Lees hier het hele artikel dat Hans Frinsel in De Oogst van maart schreef.
