Kerken

Het was zondagmorgen nog heel rustig toen we om acht uur Urk uit reden. Sinds drie jaar kerk ik regelmatig in Amsterdam. In de meeste gevallen wordt ik vergezeld door Geert Weerstand. Voor de Oogst, het maandblad van Tot Heil des Volks, schrijf ik een artikelenserie 'Kerken in Amsterdam'. Het is een bemoedigende ontdekkingstocht geworden. Ik speur voortdurend naar kerken. Als ik een keuze heb gemaakt, zoek ik naar informatie en bereid ik me biddend voor. En dan gaan we, alle zintuigen op scherp. Amsterdam is in kerkelijk opzicht de tegenhanger van Urk. Hier is ongeveer vijf procent onkerkelijk, in Amsterdam is ongeveer vijf procent kerkelijk. In absolute getallen zijn dat toch nog 40.000 mensen. Het komt er op neer dat elke zondagmorgen op meer dan driehonderd plaatsen in de stad mensen samenkomen om God te eren. Dat gebeurt in zeventig talen. 

De laatst twee keer bezochten we een gemeente in Zuid Oost, beter bekend als de Bijlmer. Een derde van die ruim driehonderd kerken bevindt zich in dit verdwaalde stukje Biblebelt. Twee weken geleden bezochten we er een Nigeriaanse kerk. Deze gemeente komt samen in een fabriekspand. Een belevenis. Haast word er niet gemaakt, de dienst duurt met gemak drie uur. Er is veel beweging, veel emotie en een zeer krachtige prediking. Afgelopen zondag waren we in een Nederlands georiënteerde gemeente: de evangelie gemeente Berea. Het is de thuisgemeente van Bram, een Amsterdammer waarmee we al een tijdje optrekken en die zich ook op Urk goed thuis voelt. We zijn nu bij hem te gast. Maar Urk is nooit ver weg. De eerste persoon die we ontmoeten, een parkeerwacht, herkent Geert en vertelt ons dat hij binnenkort naar Urk hoopt te komen voor de reünie van de Pasterkampen. De dienst begint in feite al in de hal. Veel gesprekken en uitbundige ontmoetingen. Doen we de begroeting hier af met een zuinig knikje, daar krijg je zomaar een omhelzing. Ook in deze kerk horen we een indringende prediking. Na afloop spreek ik met een vrouw. Ze kerkt samen met haar man bij de PKN en in deze gemeente. 'Het is hier wel een heel andere wereld hoor', zegt ze. Dat betwijfel ik. Het is zeker een andere belevingswereld. Maar als Christus centraal staat bevinden we ons in hetzelfde koninkrijk.

's Middags kerken we weer op Urk. Bram is er ook. 'Ik pik graag nog een dienstje mee'. Natuurlijk vergelijk ik. Maar ik raak er niet van in de war. Als de kerk uitgaat speelt het orgel: 'Zoek eerst het koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid'. In Berea zouden ze bij het horen van dit lied zeker hard 'amen' hebben geroepen.

Krijn de Jong
Geplaatst onder de rubriek 'Tussen Urk en Amsterdam' in het Urkerland.