Het was even spannend tijdens het huisbezoek. Na de schriftlezing werden eerst de kinderen aangesproken. 'Welke profeet moest er naar Ninevé toe? Onze zevenjarige dochter wist het even niet. 'Hij zat in de vis', probeerde de behulpzame ouderling. Maar daar trapte ze natuurlijk niet in. Ze trok een gezicht van, kom nou, dat maak je mij niet wijs. In de vis! Haar gedachten gingen naar de visbedrijven op het industrieterrein. En daar had de ouderling weer niet aan gedacht.

Jona is een van de bijbelboeken waarin de vis een belangrijke rol speelt. Ook verderop in de Bijbel kom je de vis nog regelmatig tegen. Altijd heeft hij betrekking op Christus. Ook in het Oude Testament. 'Want zoals Jona drie dagen en drie nachten in de buik van de grote vis was, zo zal de Zoon des mensen drie dagen en drie nachten in het hart der aarde zijn'. De vis is een symbool van redding en van behoud.

Later komen we daarom de vis tegen op de wanden van de catacomben. De eerste christenen gebruikten het woord vis als codewoord. Het Griekse woord voor vis -Ichthus- was, in verborgen taal, de eerste christelijke geloofsbelijdenis. Ichthus is een letterwoord. De letters staan voor: Ièsous Christos THeos Ùios Sootèr, Jezus Christus Gods Zoon Verlosser.

Ook in de poëzie kom je het thema van de vis veelvuldig tegen. Bijvoorbeeld in het bijzondere gedicht van Guido Gezelle: 'Christus voor altijd'. Gezelle bespiedt een vis waarbij zijn waarneming langzaam overgaat in bespiegeling. Van vis tot Vis. Hij eindigt het gedicht met een oproep en een bede. 'Nut den visch, Hij zal u geven/ 't eeuwig leven./ Help ons, Ichthus, eis aiei!' Die drie Griekse woorden vormen een uitroep van de eerste christenen. Letterlijk betekent het: 'Altijd Vis'. De diepere bedoeling is: 'Altijd (trouw aan) Christus'.

Eind vorig jaar werd oud plaatsgenoot Dirk Korf benoemd tot bijzonder hoogleraar Criminologie aan de Universiteit van Amsterdam. Bij zijn aantreden sprak hij een rede uit met de titel: 'Coke bij de vis'. In zijn toespraak poogde hij de sensationele verhalen over het cokegebruik in verschillende vissersdorpen tot juistere proporties terug te brengen. Toch moest hij toegeven dat de berichtgeving over drugs in vissersdorpen er op wijst dat de drugs het platteland hebben bereikt. 'Was het oorspronkelijk een stadsverschijnsel, nu heeft het zich ook verspreid over het platteland'.

Dirk Korf hield een boeiend verhaal, maar de titel 'Coke bij de vis' trof me wel pijnlijk. Die vis deed me onmiddellijk denken aan Christus. Coke bij de Vis, wat een onmogelijke combinatie. Coke, die moderne schotel linzenmoes. Coke de witte sloper. Coke de geldverslinder. Coke de alles ontwrichter. Coke is het tegenovergestelde van de Vis. Het is nu tijd voor de uitroep: 'Weg met de coke, altijd Vis'. Altijd trouw aan Christus. Help ons Heer.